Kim demiş; Ümit, felsefeyi kıvıramaz diye!:)

Ben umutlarımı sırtımda değil, yüreğimde taşırım! Bu sayede, zamanla taşıyamayacağım  bir yüke asla dönüşemez,  varlığımla harmanlanıp bana katılırlar...
Veyahut;
Ben umutlarımı yüreğimde değil sırtımda taşırım! Zira, gerçekleşmeyeceklerini anladığım an, sırtımdan atmak yüreğimden atmaktan çok daha kolay olur!...